Hiszpania: Czy szczepienie przeciwko grypie może być związane ze wzrostem liczby zgonów seniorów z Covid-19?


Wcześniej tego lata, raport z 18 czerwca 2020 roku, którego autorem jest dr Juan F. Gastón Añaños z Wydziału Farmaceutycznego Szpitala Hiszpańskiego w Barbastro (prowincja Huesca), zatytułowany: "Powiązania i możliwe przyczyny pandemii z uaktualnioną szczepionką przeciw grypie".

Raport, który pojawia się i znika, tylko po to, by powrócić zmieniony

Stawianie pytań o związek między szczepionką przeciw grypie sezonowej a zgonami przypisywanymi Covid-19, szczególnie wśród osób starszych.

Zadziwiające jest to, że link do oryginalnego raportu (18 czerwca 2020) nie został nigdzie znaleziony od 28 czerwca, z wyjątkiem Wayback machine. Usługa ta skanuje sieć w sposób ciągły i zachowuje "obrazy" tego, co jest publikowane. Pozwala to, w przypadku usunięcia, na odnalezienie większości artykułów. Oczywiście poza przypadkiem dokładniejszego wyczyszczenia internetowej pamięci.

Opublikowany 28 czerwca 2020 roku, został usunięty następnego dnia na stronie elarconte.com, jednak możemy go znaleźć poprzez archiwa internetowe. Następnie został zmodyfikowany 29 czerwca 2020 roku i ponownie opublikowany bez podania dokonanych zmian.

 

Niemniej jednak jest prawdopodobne, że ta modyfikacja jest związana z artykułem zaprzeczającym Hiszpańskiego Stowarzyszenia Szczepień (AEV), które kategorycznie zaprzecza informacjom o związku pomiędzy polisorbatami 80 (szczepionka przeciw grypie) a infekcją SARS-CoV-2. Ekspert w dziedzinie mikrobiologii mówi nam: "to zaprzeczenie było nieprzekonujące".

I dodaje: "jednak to teoretyczne badanie zakończone hipotezą o możliwym teoretycznym mechanizmie zakłóceń immunologicznych, aby wyjaśnić, że pacjenci, którzy zachorowali na COVID-19 i otrzymali szczepionkę przeciwko grypie umierają bardziej niż pacjenci z COVID-19, którzy nie byli szczepieni przeciwko grypie w ostatniej kampanii w tej prowincji Hiszpanii, skupiając się na adiuwancie (zaróbce), Polisorbat 80, dla którego istnieją opisane niepożądane reakcje immunologiczne."

Pomiędzy różnymi wirusami występują interferencje

15 września w Nature ukazała się publikacja, która, jak się wydaje, przeszła bez echa, poświęcona interferencji pomiędzy rinowirusami (koronawirusami łagodnych przeziębień) a wirusem grypy typu A (IAV), czyli H1N1, odpowiedzialnym za pandemię w 2009 roku. Przypomnijmy w tym miejscu, że wirus grypy sezonowej jest również wirusem grypy.

 

Autorzy przeprowadzili retrospektywną analizę danych klinicznych (1) oraz badanie eksperymentalne (2) w celu zbadania :

- współwystępowanie rinowirusów oraz wirusów para- i grypy u dorosłych powyżej 21 roku życia w USA badanych metodą Multiplex PCR w 3 sezonach od listopada do marca 2016-17, 207-19 i 2018-19 i porównanie tego, co zaobserwowano, z tym, co było oczekiwane (1).

- Zakłócenia między tymi 2 typami wirusów, poprzez eksperymentalne zakażenie hodowli komórek nabłonka oddechowego H1N1, a następnie rinowirusem, po którym następuje sekwencyjne oznaczanie ilościowe zakażenia w obecności lub nieobecności inhibitora produkcji interferonu (2).

Ich obserwacje doprowadziły do postawienia hipotezy, że pojedynczy wirus oddechowy może blokować infekcję innym wirusem poprzez stymulację obrony antywirusowej (w tym przypadku produkcji interferonu poprzez indukcję ekspresji genu ISG) przez błonę śluzową układu oddechowego.

Mogłoby to wyjaśnić ideę, że interferencja pomiędzy H1N1 i sezonowymi rhinowirusami pozwoliłaby na wygaszenie epidemii w 2009 roku i że ta hipoteza powinna być rozważana dla strategii interwencji pomiędzy epidemiami grypy sezonowej w obecności obecnej "pandemii" SARS-Cov2. Innymi słowy, sezonowe rinowirusy (wspólne koronawirusy), konkurując z sezonową grypą, mogłyby funkcjonować jako protektorzy, blokując infekcje przez inne bardziej patogenne wirusy oddechowe, i pozwoliłyby na coroczne wymieranie tych ostatnich. Do tej konkurencji dołącza się obecnie inny koronawirus, SARS-CoV2, który ekstrapolując te wnioski, mógłby również uczestniczyć w wygaszaniu epidemii grypy sezonowej i odwrotnie.

W tym przypadku nie chodzi o odporność krzyżową, ponieważ grypa i przeziębienie nie należą do tej samej rodziny wirusów (odpowiednio grypy i koronawirusów), ale o uruchomienie produkcji interferonu, glikoproteiny z rodziny cytokin, silnego środka przeciwwirusowego naturalnie wytwarzanego przez komórki naszego układu odpornościowego i przez inne komórki, w tym komórki nabłonka oddechowego. Innymi słowy, złożone, ale wyjątkowo adaptacyjne funkcjonowanie naszego układu odpornościowego.

Szczepienia przeciwko grypie badane w związku z wirusem Covid 19

Ostatnio w publikacji naukowej z 1 października 2020 r. zbadano potencjalny związek między wskaźnikami szczepień przeciwko grypie a zgonami z powodu Covid-19 w 39 krajach na całym świecie o populacji liczącej ponad pół miliona osób wśród osób starszych. (Patrz załącznik na końcu)

Wyniki wykazały pozytywny związek między zgonami z powodu covid-19 a wskaźnikami szczepień przeciwko grypie sezonowej wśród osób w wieku 65 lat i starszych, przy czym nastąpił znaczący wzrost liczby zgonów z powodu covid-19 ze wschodnich do zachodnich regionów świata. Mówiąc wprost, oznacza to, że osoby starsze, które były wcześniej szczepione przeciwko grypie, były bardziej narażone na zgon z powodu Covid-19 niż osoby, które nie były szczepione.

Ponownie, autor konkluduje, że potrzeba więcej badań, aby wyjaśnić te obserwacje i zapobiec tym potencjalnym zgonom związanym z Covid-19.

Panuje zgoda co do tego, że należy pilnie zbadać domniemany związek między podaniem szczepionki przeciwko grypie sezonowej a "potwierdzonymi" przypadkami COVID-19, które zakończyły się zgonem. Czy ujawnienie zgonów związanych z SARS-CoV2 (poprzez nie przebadanie prawie nikogo w tym czasie i automatyczne przypisanie ich COVID-19) miało na celu jedynie zamulenie wody i zmniejszenie korelacji pomiędzy tymi dwiema chorobami? Niewyeliminowanie tego możliwego związku przyczynowego wydaje się narażać społeczeństwo na ryzyko przy następnej (zbliżającej się) kampanii szczepień przeciwko grypie, która może być związana z nową ciężką epidemią tego wirusa, a nawet jego nawrotem i wieloma kolejnymi zgonami.

3 października Sąd Administracyjny Regionu Lacjum (Włochy) uchylił zarządzenie prezydenta Regionu Lacjum Nicola Zingaretti z 17 kwietnia, nakładające obowiązek szczepień przeciwko grypie sezonowej dla wszystkich osób powyżej 65. roku życia. Czy wiedział on o tym badaniu?

Biorąc to wszystko pod uwagę i w czasach, gdy wielu lekarzy wzywa nas wszystkich do masowych szczepień przeciwko grypie, badanie to pozwoliłoby nam określić strategię szczepień ukierunkowanych na populację w odniesieniu do grypy: Być może lepszym rozwiązaniem byłoby priorytetowe szczepienie dzieci (jak wspomniał prof. Raoult, podobnie jak szczepionka przeciwko pneumokokom), a nie ich dziadków, aby ograniczyć łańcuchy przenoszenia grypy i tym samym zachować kapitał obronny naszych starszych przeciwko covid-19, aby już na nią nie umierali?

 

Jeden z lekarzy mówi nam:

"Stanowisko to z pewnością będzie dyskutowane i źle rozumiane, ponieważ jeśli zaszczepimy dzieci, osoby starsze nie zostaną zakażone wirusem grypy, a zatem nie skorzystają z interferencji pomiędzy grypą a koronawirusem poprzez uwolnienie interferonu. Tak więc problemem nie byłaby sama szczepionka, ale fakt, że "pozbawia" ona ludzi (zarówno dzieci, jak i osoby starsze) infekcji grypowej."

Bardziej złożona analiza tego zagadnienia wynika ze skuteczności szczepionki przeciw grypie i poziomu wyszczepialności. Skuteczność szczepionki zależy od tego, na jakie szczepy wirusa jest skierowana i jak wirus mutuje. Ponieważ zasięg szczepień w populacji nigdy nie wynosi 100%, zawsze istnieją wątpliwości co do rozprzestrzeniania się wirusa i ograniczenia grup docelowych w zależności od zasięgu szczepień. Niekoniecznie zapobiegniemy zarażeniu się wirusem przez osoby zaszczepione, ale pozwolimy, aby grypa ta została osłabiona lub nawet przeszła niezauważona. Ograniczamy więc łańcuchy przenoszenia.

Co więcej, liczne publikacje naukowe wskazują, że aktywacja komórek T (cell-mediated immunity) odgrywa ważniejszą rolę niż specyficzne przeciwciała (humoral immunity) w zwalczaniu infekcji SARS-CoV2 i jest zaangażowana w odporność krzyżową. Czy nie byłoby zatem bardziej sensowne wzmocnienie tej naturalnej odporności, która spada u osób starszych wraz z wiekiem, na przykład za pomocą suplementów witaminy D i cynku (których często im brakuje), ale także witaminy C?

Pilnie potrzebna jest globalna refleksja nad strategią antycypacji osób zagrożonych, w tym osób starszych, w obliczu Covid-19!

Załącznik

Dodatni związek między liczbą zgonów z powodu COVID-19 a liczbą szczepień przeciwko grypie