Czy istnieje ryzyko wystąpienia choroby prionowej po zastosowaniu szczepionek opartych na RNA COVID-19?


Szczepionka COVID-19 mRNA. Pandemia koronawirusów 2020. Pojedyncza nić RNA.

Stwierdzono, że szczepionki powodują wiele przewlekłych, późno rozwijających się działań niepożądanych. Niektóre zdarzenia niepożądane, takie jak cukrzyca typu 1, mogą wystąpić dopiero po 3-4 latach od podania szczepionki.1. W przykładzie cukrzycy typu 1 częstotliwość występowania zdarzeń niepożądanych może przewyższać częstotliwość występowania przypadków ciężkiej choroby zakaźnej, której szczepionka miała zapobiegać.

Biorąc pod uwagę, że cukrzyca typu 1 jest tylko jedną z wielu chorób o podłożu immunologicznym potencjalnie wywołanych przez szczepionki, przewlekłe, późno występujące zdarzenia niepożądane stanowią poważny problem dla zdrowia publicznego.

Nowa technologia szczepionek

Pojawienie się nowych technologii produkcji szczepionek stwarza nowe potencjalne mechanizmy powstawania niepożądanych zdarzeń poszczepiennych. Na przykład pierwsza zabita szczepionka przeciwko polio wywołała polio u biorców, ponieważ zwiększony proces produkcyjny nie zabił skutecznie wirusa polio przed wstrzyknięciem go pacjentom.

Szczepionki oparte na RNA stwarzają szczególne ryzyko wywołania określonych zdarzeń niepożądanych. Jednym z takich potencjalnych zdarzeń niepożądanych są choroby wywołane przez priony, spowodowane aktywacją białek wewnętrznych do tworzenia prionów.

Ryzyko chorób wywołanych przez priony

Opublikowano wiele publikacji na temat klasy białek wiążących RNA, których udział w wywoływaniu wielu chorób neurologicznych, w tym choroby Alzheimera i ALS, został wykazany. TDP-43 i FUS są jednymi z najlepiej zbadanych tych białek.2

Open

 

Szczepionka COVID-19 firmy Pfizer oparta na RNA została dopuszczona przez amerykańską FDA do użytku w trybie nagłym bez długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa. Ze względu na obawy dotyczące bezpieczeństwa tej szczepionki przeprowadzono badanie mające na celu określenie, czy szczepionka może potencjalnie wywołać chorobę opartą na prionach.

Szczepionka RNA firmy Pfizer

Metody

Szczepionka firmy Pfizer oparta na RNA przeciwko COVID-19 była oceniana pod kątem możliwości przekształcenia TDP-43 i FUS w ich prionowe stany wywołujące choroby. RNA szczepionki było analizowane pod kątem obecności sekwencji, które mogą aktywować TDP-43 i FUS. Interakcja transkrybowanego białka spike z celem została przeanalizowana w celu określenia, czy to działanie może również aktywować TDP-43 i FUS.

Wyniki

Analiza szczepionki firmy Pfizer przeciwko COVID-19 pozwoliła na zidentyfikowanie dwóch potencjalnych czynników ryzyka wywołania choroby prionowej u ludzi. Sekwencja RNA w szczepionce zawiera sekwencje, co do których uważa się, że indukują agregację TDP-43 i FUS w ich konformację opartą na prionach, prowadząc do rozwoju powszechnych chorób neurodegeneracyjnych.3

W szczególności wykazano, że sekwencje RNA GGUA4, sekwencje bogate UG5, powtórzenia tandemowe UG6oraz G Sekwencje kwadrupleksowe7, mają zwiększone powinowactwo do wiązania TDP-43 i lub FUS i mogą powodować, że TDP-43 lub FUS przyjmują swoje patologiczne konfiguracje w cytoplazmie. W obecnej analizie zidentyfikowano w sumie szesnaście tandemowych powtórzeń UG (ΨGΨG) oraz dodatkowe sekwencje bogate w UG (ΨG).

Znaleziono dwie sekwencje GGΨA. Sekwencje G Quadruplex są prawdopodobnie obecne, ale do ich weryfikacji potrzebne są zaawansowane programy komputerowe.

Białko spike kodowane przez szczepionkę wiąże enzym konwertujący angiotensynę 2 (ACE2), enzym, który zawiera cząsteczki cynku8. Wiązanie białka spike z ACE2 może potencjalnie uwolnić cząsteczkę cynku, jonu, który powoduje, że TDP-43 przyjmuje patologiczną transformację prionową.9

Dyskusja

Jest takie stare powiedzenie w medycynie, że "lekarstwo może być gorsze od choroby". Powiedzenie to można odnieść do szczepionek. W obecnej pracy wyrażono obawę, że szczepionki COVID oparte na RNA mogą potencjalnie wywołać więcej chorób niż epidemia COVID-19.

W niniejszym opracowaniu skupiono się na nowym potencjalnym mechanizmie zdarzeń niepożądanych powodujących chorobę prionową, która może być jeszcze bardziej powszechna i wyniszczająca niż infekcja wirusowa, której szczepionka ma zapobiegać. Chociaż w niniejszym opracowaniu skupiono się na jednym potencjalnym zdarzeniu niepożądanym, istnieje wiele innych potencjalnych śmiertelnych zdarzeń niepożądanych, które omówiono poniżej.

Przez ostatnie dwie dekady wśród niektórych naukowców istniały obawy, że priony mogą być wykorzystywane jako broń biologiczna. Ostatnio pojawiły się obawy, że wszechobecne wewnątrzkomórkowe cząsteczki mogą być aktywowane w celu wywołania choroby prionowej, w tym choroby Alzheimera, ALS i innych chorób neurodegeneracyjnych.

Obawy te wynikają z możliwości niewłaściwego wykorzystania danych badawczych dotyczących mechanizmów, dzięki którym pewne białka wiążące RNA, takie jak TDP-43, FUS i inne, mogą być aktywowane do tworzenia prionów wywołujących choroby. Niepokojący jest również fakt, że badania te, które mogą być wykorzystane do rozwoju broni biologicznej, są finansowane przez prywatne organizacje, w tym Fundację Billa i Melindy Gatesów oraz Fundację Medyczną Ellison [2], bez nadzoru krajowego/międzynarodowego.

W przeszłości istniały na przykład zakazy publikowania informacji dotyczących budowy bomb atomowych.

Opublikowane dane wykazały, że istnieje kilka różnych czynników, które mogą przyczynić się do przekształcenia niektórych białek wiążących RNA, w tym TDP-43, FUS i cząsteczek pokrewnych do ich stanów patologicznych. Te białka wiążące RNA pełnią wiele funkcji i znajdują się zarówno w jądrze, jak i w cytoplazmie. Te białka wiążące posiadają regiony aminokwasowe, motywy wiążące, które wiążą specyficzne sekwencje RNA.

Uważa się, że wiązanie się z pewnymi sekwencjami RNA, gdy białka znajdują się w cytoplazmie, powoduje, że cząsteczki fałdują się w określony sposób, co prowadzi do patologicznej agregacji i powstawania prionów w cytoplazmie.2 Obecna analiza wskazuje, że oparta na RNA szczepionka COVID-19 firmy Pfizer zawiera wiele z tych sekwencji RNA, które, jak wykazano, mają wysokie powinowactwo do TDP-43 lub FUS i mogą potencjalnie wywoływać przewlekłe zwyrodnieniowe choroby neurologiczne. Wiązanie cynku z motywem rozpoznawania RNA w TDP-43 jest kolejnym mechanizmem prowadzącym do tworzenia agregatów podobnych do amyloidu.9

Wirusowe białko spike, kodowane przez sekwencję RNA szczepionki, wiąże się z enzymem ACE2 zawierającym cząsteczki cynku.8 Interakcja ta może potencjalnie zwiększyć wewnątrzkomórkowy poziom cynku, prowadząc do choroby prionowej. Początkowe wiązanie może zachodzić pomiędzy białkami spike na powierzchni komórki transfekowanej szczepionką a ACE2 na powierzchni sąsiedniej komórki.

Powstały w ten sposób kompleks może ulec internalizacji. Alternatywnie, interakcja może początkowo zachodzić w cytoplazmie komórki, która wytwarza ACE2 i została transfekowana szczepionkowym RNA kodującym białko spike. Interakcja ta jest dość niepokojąca, biorąc pod uwagę przekonanie, że wirus wywołujący COVID-19, SARS-CoV-2, jest bronią biologiczną.10,11 i możliwe jest, że białko spike wirusa mogło zostać zaprojektowane w celu wywołania choroby prionowej.

Innym związanym z tym problemem jest fakt, że w szczepionce firmy Pfizer zastosowano unikalny nukleozyd RNA 1-metylo-3′-pseudouridylyl (Ψ).

Według dokumentów informacyjnych FDA, ten nukleozyd został wybrany w celu zmniejszenia aktywacji wrodzonego układu odpornościowego.12 Cząsteczki RNA zawierające ten nukleozyd będą niewątpliwie miały zmienione wiązanie.13 Niestety, nie opublikowano wpływu na TDP-43, FUS i inne białka wiążące RNA. Zastosowanie tego nukleozydu w szczepionce może potencjalnie zwiększyć powinowactwo wiązania sekwencji RNA zdolnych do wywoływania toksycznych konfiguracji TDP-43 i FUS.

Istnieje wiele innych potencjalnych zdarzeń niepożądanych, które mogą być wywołane przez nowatorskie szczepionki oparte na RNA przeciwko COVID-19. Szczepionka umieszcza nową cząsteczkę, białko spike, na powierzchni komórek gospodarza. To białko spike jest potencjalnym receptorem dla innego potencjalnie nowego czynnika zakaźnego.

Jeśli rację mają ci, którzy twierdzą, że COVID-19 jest w rzeczywistości bronią biologiczną, to może zostać uwolniony drugi, potencjalnie bardziej niebezpieczny wirus, który wiąże się z białkiem spike znajdującym się w komórkach biorców szczepionki. Nie ma publicznie dostępnych danych na temat tego, jak długo RNA szczepionki jest translokowane u biorcy szczepionki i jak długo po translokacji białko spike będzie obecne w komórkach biorcy.

Takie badania dotyczące ekspresji in vivo będą złożone i wymagające. Różnorodność genetyczna chroni gatunki przed masowymi ofiarami spowodowanymi przez czynniki zakaźne. Jeden osobnik może zostać zabity przez wirusa, podczas gdy inny może nie mieć żadnych złych skutków tego samego wirusa. Umieszczając identyczny receptor, białko spike, na komórkach wszystkich w populacji, znika różnorodność genetyczna dla przynajmniej jednego potencjalnego receptora.

Każdy w populacji staje się teraz potencjalnie podatny na związanie z tym samym czynnikiem zakaźnym.

Autoimmunologia i przeciwstawny stan, zespół metaboliczny, są dobrze znanymi zdarzeniami niepożądanymi wywołanymi przez szczepionki.14 Infekcje COVID-19 są związane z indukowaniem autoprzeciwciał i chorób autoimmunologicznych, co czyni bardziej niż prawdopodobnym, że szczepionka mogłaby zrobić to samo.15,16

Jeden z autorów stwierdził, że sekwencje aminokwasów kodowane przez białko spike są identyczne z sekwencjami w ludzkich białkach, w tym w białkach występujących w OUN.17 Autoimmunizacja może być również wywołana przez rozprzestrzenianie się epitopów, kiedy obcy antygen, taki jak białko kolca, jest prezentowany przez komórkę prezentującą antygen, która również posiada cząsteczki własne dołączone do swoich cząsteczek MHC.

Wreszcie, inni pracujący w tej dziedzinie opublikowali dodatkowe potwierdzenie, że szczepionki COVID-19 mogą potencjalnie wywoływać chorobę prionową. Autorzy znaleźli sekwencje związane z prionami w białku spike COVID-19, których nie znaleziono w pokrewnych koronawirusach.18 Inni donoszą o przypadku choroby prionowej, choroby Creutzfeldta-Jakoba, występującej początkowo u mężczyzny z COVID-19.19

Wiele osób ostrzegało, że obecna epidemia COVID-19 jest w rzeczywistości wynikiem ataku bronią biologiczną, przeprowadzonego częściowo przez osoby z rządu Stanów Zjednoczonych.10,11 Taka teoria nie jest zbyt odległa, biorąc pod uwagę, że atak wąglikiem w 2001 roku w USA miał miejsce w Fort Detrick, ośrodku broni biologicznej armii amerykańskiej.

Ponieważ śledztwo FBI w sprawie wąglika zostało zamknięte wbrew radom głównego agenta FBI w tej sprawie, prawdopodobnie w rządzie USA nadal pracują spiskowcy. W takim scenariuszu głównym celem powstrzymania ataku bronią biologiczną musi być schwytanie spiskowców, inaczej ataki nigdy nie ustaną.

Zatwierdzenie szczepionki, wykorzystującej nowatorską technologię RNA, bez szeroko zakrojonych badań jest niezwykle niebezpieczne. Szczepionka może być bronią biologiczną i być nawet bardziej niebezpieczna niż pierwotna infekcja.

Referencje

  1. Classen JB, Classen DC. Clustering of cases of insulin dependent diabetes (IDDM) occurring three years after Hemophilus influenza B (HiB) immunization support causal relationship between immunization and IDDM. Autoimmunity. 2002; 35: 247-253.
  2. King OD, Gitler AD, Shorter J. Czubek góry lodowej: RNA-binding proteins with prion-like domains in neurodegenerative disease. Brain Res. 2012; 1462: 61-80.
  3. WHO, Międzynarodowy Program Nazw Niezastrzeżonych: 11889. 9/2020.
  4. Kapeli K, Pratt GA, Vu AQ, et al. Distinct and shared functions of ALS-associated proteins TDP-43, FUS and TAF15 revealed by multisystem analyses. Nature Communications. 2016; 7: 12143.
  5. Kuo P, Chiang C, Wang Y, et al. The crystal structure of TDP-43 RRM1-DNA complex reveals the specific recognition for UG- and TG-rich nucleic acids. Nucleic Acids Research. 2014; 42: 4712-4722.
  6. Tollervey JR, Curk T, Rogelj B, et al. Characterizing the RNA targets and position-dependent splicing regulation by TDP-43; implications for neurodegenerative diseases. Nat Neurosci. 2011; 14: 452-458.
  7. Imperatore JA, McAninch DS, Valdez-Sinon AN, et al. FUS recognizes G quadruplex structures within neuronal mRNAs. Frontiers in Molecular Biosciences. 2020; 7: 6.
  8. Shang J, Ye G, Shi K, et al. Structural basis of receptor recognition by SARS-CoV-2. Nature. 2020; 581: 221-225.
  9. Garnier C, Devred F, Byrne D, et al. Zinc binding to RNA recognition motif of TDP-43 induces the formation of amyloid-like aggregates. Sci Rep. 2017; 7: 6812.
  10. Classen JB. COVID-19, szczepionka MMR i broń biologiczna. Diabetes & its Complications.2020; 4: 1-8.
  11. Classen JB. Dowody potwierdzające hipotezę, że epidemia ostrego uszkodzenia płuc (EVALI) w 2019 roku spowodowana była częściowo przez COVID-19. Diabetes & Complications. 2020; 4: 1-2.
  12. Pfizer-Biotech: COVID-19 Vaccine (BNT162, PF-07302048), Vaccines and Related Biological Products Advisory Committee Briefing Document. Data spotkania: 10 grudnia 2020 r.
  13. Roundtree IA, Evans ME, Pan, et al. Dynamic RNA modifications in gene expression regulation. Cell. 2017; 169: 1187-1200.
  14. Classen JB. Review of Vaccine Induced Immune Overload and the Resulting Epidemics of Type 1 Diabetes and Metabolic Syndrome, Emphasis on Explaining the Recent accelerations in the Risk of Prediabetes and other Immune Mediated Diseases. J Mol Genet Med. 2014; S1: 025.
  15. Amiral J. Czy COVID-19 może wywołać chorobę autoimmunologiczną związaną z długotrwałymi objawami i opóźnionymi powikłaniami? Ann Clin Immunol Microbiol. 2020; 2: 1014.
  16. Wang EY, Mao T, Klein J, et al. Diverse functional autoantibodies in patients with COVID-19. medRxiv preprint. 2020.
  17. Lyons-Weiler J. Pathogenic priming likely contributes to serious and critical illness and mortality in COVID-19 via autoimmunity. Journal of Translational Autoimmunity. 2020; 3: 100051.
  18. Tetz G, Tetz V. SARS-CoV-2 prion-like domains in spike proteins enable higher affinity to ACE2. Preprint. 2020.
  19. Young MJ, O'Hare M, Matiello M, et al. Creutzfeldt-Jakob disease in a man with COVID-19: SARS-CoV-2-accelerated neuro degeneration? Brain, Behavior, and Immunity. 2020; 89: 601-603